Translations

  • Язык:
    Польский (Polska)

Opowiadanie dziewczyny

Рассказ девушки

Wieczór z ogniami dzieli czas…
To najpiękniejsze chwile w świecie,
Zejdź Boże do modlących dzieci
I przed czarami uchroń nas!

W pobliżu, gdzie mój domek stał
Odpocząć chciałam pod świerkami,
Nade mną śniegi płomieniały
Na niebotycznych szczytach skał.

Z dalekich gór spowitych w mrok
Wędrowiec do mnie zszedł cudowny.
I utkwił we mnie wzrok czarowny,
Rozkoszą przepełniony wzrok.

Pieśnią, obietnic złożył w bród:
„Pójdziemy razem na wyżyny,
Gdzie marmurowe groty kryją
Ogniem zwieńczony ludzki ród.

Cechuje ich natchniony wzrok,
Eterycznością przyciągają,
I duchy nieba uwielbiają
Dotknięcia ich niezwykłych rąk.

Możemy w ich opactwo wejść,
Tam nas muzyką powitają
I ty się staniesz wielką panią,
Królewskie życie będziesz wieść.

Tam groźnych burz upiorny śmiech
I straszny obraz bezdny ciemnej,
Lecz klimat górski tak przyjemny
I lazur, aż zapiera dech”.

I pieśń ta, mój burzyła świat,
Zwodziła wzorcem przyszłych zdarzeń,
Nawet wspomnienia sennych marzeń
Stroiła w nierealny kwiat.

Lecz odpowiadał mi mój los
I serce nie pragnęło wrażeń,
Za dużo obiecywał zdarzeń
Świetlisto-czarujący głos.

Dziwny wędrowiec nagle znikł,
Wchłonęły go słoneczne lśnienia
I tak smutnego zawodzenia,
Nie słyszał do tej pory nikt.

Wieczór z ogniami dzieli czas…
To najpiękniejsze chwile w świecie,
Zejdź Boże do modlących dzieci
I przed czarami uchroń nas.

Рейтинг@Mail.ru