• Язык:
    Польский (Polska)

Neoromantyczna bajka

Gdzie horyzont lśnił daleki
Górowały wieże zamku,
Otoczone wstęgą rzeki,
Niczym fantastyczną ramką.

W nim mieszkali zgodną parą:
Książę - smyk nieopierzony
I wiedzący wszystko, stary
Lokaj, wiecznie napuszony.

W gabinecie Czynów Wielkich
Gromadzono włócznie, wnyki,
By polować na sarenki
I na rozjuszone dziki.

Chcąc uchodzić za chojraka
Książę gna na polowanie,
Za nim biegnie, jak pokraka
Senny lokaj, krzycząc – „Panie,

Za Weledą, groźne wielce
Są zaczarowane drogi,
Tam widziałem ludożercę
Na zwierzęciu z jednym rogiem.

Twarz czerwona, włos zmierzwiony,
Oczy jak gradowe chmury,
Nosorożec rozjuszony
Rykiem z posad rusza góry”.

Książę pędzi jak w amoku,
Błyszczy na nim pancerz biały,
Na ramieniu siedzi sokół,
Ptak bojowy i wspaniały.

Nagle… leże ludożercy,
Które skała osłaniała
I, leżące w poniewierce,
Pół zjedzone, liczne ciała.

I jak w snach, ciężkich z przejęcia,
Węże, wstrętne dusiciele…
Ale lokaj zna zaklęcia
I magiczne pali ziele.

Nim ołtarzyk przestał dymić,
Ludożercę zdjęła trwoga,
Nawet nie próbował wyjąć
Miecza, którym raził wroga.

Przerażenia nie skrywając,
Traci bojowego ducha,
W końcu, trąbi w róg, wzywając,
Nosorożca, swego druha.

Ale szybko róg odrzuci:
Kamrat na bagnistej łące,
Gdzie zagnały go wyzuci
Ze współczucia, psy tropiące.

Młody książę wszedł jak włodarz
W dom, skąd niosło się szlochanie
I bezduszny, zły gospodarz
Wnet się znalazł się na arkanie.

Ludożercę osadzili
Sam na sam z jego tęsknotą
W wieży mroku. Polecili,
Aby rozwód wziął z głupotą.

Mówią, że on stał się ludzki,
Siedzi w oknie, pali fajkę.
I jak tańczą piękne wróżki,
Opowiada dzieciom bajkę.

Перевод стихотворения Николая Гумилёва «Неоромантическая сказка» на польский язык.

Неоромантическая сказка

Над высокою горою
Поднимались башни замка,
Окруженного рекою,
Как причудливою рамкой.

Жили в нем согласной парой
Принц, на днях еще из детской,
С ним всезнающий, и старый,
И напыщенный дворецкий.

В зале Гордых Восклицаний
Много копий и арканов,
Чтоб охотиться на ланей
И рыкающих кабанов.

Вид принявши молодецкий,
Принц несется на охоту,
Но за ним бежит дворецкий
И кричит, прогнав дремоту:

«За пределами Веледа
Есть заклятые дороги,
Там я видел людоеда
На огромном носороге.

Кровожадный, ликом темный,
Он бросает злые взоры,
Носорог его огромный
Потрясает ревом горы».

Принц не слушает и мчится,
Белый панцирь так и блещет,
Сокол, царственная птица,
На руке его трепещет.

Вдруг… жилище людоеда —
Скал угрюмые уступы,
И, трофей его победы,
Полусъеденные трупы.

И, как сны необычайны,
Пестрокожие удавы…
Но дворецкий знает тайны,
Жжет магические травы.

Не успел алтарь остынуть,
Людоед уже встревожен,
Не пытается он вынуть
Меч испытанный из ножен.

На душе тяжелый ужас,
Непонятная тревога,
И трубит он в рог, натужась,
Вызывает носорога.

Но он скоро рог оставит:
Друг его в лесистом мраке,
Где его упорно травят
Быстроногие собаки.

Юный принц вошел нечаян
В этот дом глухих рыданий,
И испуганный хозяин
Очутился на аркане.

Людоеда посадили
Одного с его тоскою
В башню мрака, башню пыли,
За высокою стеною.

Говорят, он стал добрее,
Проходящим строит глазки
И о том, как пляшут феи,
Сочиняет детям сказки.


Другие переводы:


А вот еще:

I trusted, I thought...

I trusted, I thought and the light for me shone at last. / For ever Creator let fate have my soul, forever. / I am sold and alone! My god went away so fast. / My buyer is looking at me - he is mocking and clever. / / My Yesterday rushes at me like a big flying hill / And like an abyss b...

Giraffe

Today what I see is the glance of yours so very sad / And arms ‘round lap are so specially lean...you kno’ what / Just listen: so far, truly far, on the lake known as (T)chad / Roams courtly a camelopard. / / What’s given to him? That’s the grace and a bliss in a ...

Agamemnon`s Warrior

A strange and fearful question oppresses my troubled soul: can one live when the son of Atreus has died - has died on a bed of roses? / / All that we dreamed of always and everywhere, our longing and fear - all was reflected in those calm eyes, as in pure water. / / Ineffable power dwelt i...

The Gates of Paradise

The eternal entrance into God's paradise is not closed with seven diamond seals; it has no brilliance nor enticing charms, and the people do not know it. / / It's a doorway in a wall abandoned long ago - stones, moss, and nothing more; near by there is a beggar, like an unbidden guest, with key...

From «The Captains»

In arctic and southern seas, on the ridges of green waves, among reefs of basalt and pearl, the sails of ships rustle. / / Swift-winged [ships] are commanded by captains who discover new lands, for whom hurricanes hold no terrors, who have experienced maelstroms and shoals; / / whose breas...

The Peasant

In the thickets, in the vast swamps, by the river the colour of tin, in shaggy and dark huts, there live strange peasants. / / One of them goes out into the trackless wastes where the feather-grass has run riot, and, sensing an ancient legend, listens to the cries of Stribog.1 / / The Pech...