• Язык:
    Польский (Polska)

Pamięć

Память

Annie Nikołajewnie Gumilewej

Tylko węże skórę podmieniają,
Czynią tak, by rozwój dalej trwał,
Nasze cele z ich się rozmijają,
My zmieniamy dusze, zamiast ciał.

Pamięć, przez życiowe zawiłości
Nas prowadzi twoja silna dłoń,
Przybliż tych, co żyli już w przeszłości
W ciele tym, nim ja wstąpiłem doń.

Pierwszy: wątły i najbrzydszy w świecie,
Kochający tylko półmrok puszcz,
Liść opadły, czarodziejskie dziecię,
Jednym słowem wstrzymujące deszcz.

Tkwi przy drzewach i przy rudym psiaku,
Między nimi wieczna przyjaźń trwa,
Pamięć, Pamięć, nie odnajdziesz znaku,
Nie zapewnisz, że to byłem ja.

Drugi... kochał wietrzyk południowy,
W każdym szumie słyszał dźwięki lir,
Mówił – druhem każdy dzionek nowy,
Dywan z trawy jego światem był.

On nie podbił mego serca, przez to,
Że chciał Bogiem oraz królem być,
On wywiesił dumny szyld poety
Na tym domu, gdzie mi przyszło żyć.

Lubię dążącego do swobody,
Żeglarz - strzelec, z dalą za pan brat,
Ach, jak dźwięcznie mu śpiewały wody
I obłoki podążały w ślad.

Spędzał czas w namiocie dość wysokim,
Silne muły czuły wprawną dłoń,
Niczym winem, sycił wdechem słodkim
Pierś Białego z niepoznanych stron.

Pamięć, jak ty słabniesz z każdą zmianą,
Może obcy, a być może swój
Przehandlował wolność roześmianą
Za od lat czekany święty bój.

Znał on głód i poznał poniewierkę,
Niespokojny sen, wędrówki ból,
Ale święty Grzegorz dotknął ręką
Pierś, której nie tknęła żadna z kul.

Ja - ponury i uparty twórca
Tej świątyni, co powstaje w mgle,
Zazdrościłem sławy mego Ojca
W niebie i na ziemi obok mnie.

Serce będzie przepojone żarem
Aż do dnia, gdy stanie jasny mur
I powstanie Nowe Jeruzalem
W moim kraju, wśród rodzimych pól.

Osobliwy wtedy wiatr powieje,
Z nieba się przesączy straszny blask,
Droga Mleczna w kwiat się przyodzieje
Niczym sad oślepiających gwiazd.

Ktoś nieznany, nagle wyjdzie z mroku,
Nic nie powie: pojmę go bez słów
Widząc postać lwa przy jego boku,
Orzeł także towarzyszy mu.

Krzyknę... Są tu ci, co pomagają,
By ktoś mojej duszy oddech dał?
Tylko węże skórę podmieniają,
My zmieniamy dusze, zamiast ciał.

Другие переводы:


А вот еще:

Cain’s Descendants

He didn’t deceive us, that sad, somber spirit / Who wears the morning star as pseudonym / And said: "Shun not the highest gain, nor fear it: / Taste of the fruit and you will equal Him." / / Instantly, for the youth, all roads lay open, / And for old men, all mysteries to know, / ...

The Worker

He’s standing there, beside the glowing furnace, / A small man, probably older than you’d think. / His gaze is peaceful, seems almost submissive / From the way his reddened eyelids blink. / / All his workmates have knocked off - they’re sleeping / But he’s still ...