• Язык:
    Польский (Polska)

Pieśń o minstrelu i królu

Песня о певце и короле

Zamek mój stoi na skale wysokiej
W górach dalekich i mglistych,
Sam go wznosiłem wśród nocy głębokiej
Z klątwą na ustach bezkrwistych.

W zamku nikt inny zamieszkać nie może,
Bo żyję tu ja, dumny król,
Ale nocami, nim zbudzą się zorze
Pojawia się zły, śmieszny troll.

Stoi na stoku, tchórzliwy, komiczny,
Mową perfidną mnie złości,
Wie, że zagraża mu miecz obosieczny,
Miecz nie znający litości.

Kiedyś siedziałem na tronie ze złota,
Lśnił brylantami mój wieniec,
Minstrel młodziutki zastukał we wrota,
Biedny, bezdomny młodzieniec.

Dla tych, dla których odwaga jest cnotą,
Zamek gościny udziela;
W sali różowej słuchałem z ochotą
Mowy szalonej minstrela.

Z harfą czarowną on stał nieruchomo,
Brzęknął drżącymi strunami
I rozdzwoniła się sala zamkowa
Krew mrożącymi tonami.

„Samotnie nocą podążałem,
Z góry na górę biegł mój trop
I nad urwiskiem napotkałem,
Jak marmur biały, żeński trup.

Skupiska węży tam widziałem,
Ponury oset ranił twarz
I nad przepięknym żeńskim ciałem
Upiorny kuglarz trzymał straż.

Bębenkiem sen śmiertelny trwożąc
Rytmikę wybijała dłoń,
Nad ciszą dziewiczego łoża
W błazeńskiej czapce tańczył on.

Pobrzękiwały cicho dzwonki,
I cisza zalegała w krąg,
Tanie świeciły się pierścionki
Na pomarszczonych kiściach rąk.

Chichotał, śmieszny i bezzębny
I skakał wciąż z piargu na piarg,
Przyciskał swoją chorą gębę
Z lubością, do panieńskich warg.

Odszedłem, o nic nie pytałem,
Za sobą chciałem zatrzeć ślad,
Zagadki większej nie spotkałem
Niż ta, chociaż schodziłem świat”

Słuchać szaleńca straciłem ochotę,
Miecz połyskliwy uniosłem
I minstrelowi wręczyłem nagrodę,
Kwiat za opowieść nieznośną.

Kwiat się rozjarzył na piersi krwotocznie,
Pięknie zapłonął rumieniec...
„Odejdź, bezmyślny minstrelu, niezwłocznie”.
Lecz trupio-blady młodzieniec.

Struny wydały swój jęk pożegnania,
Gdy jego harfę rozbiłem
Za to, że zmusił do łez przelewania
Władcę, na dumnych mogiłach.

Znowu stok góry we mgle niewidoczny,
Jak dawniej wałęsa się troll.
Boi się miecza i nie wie widocznie,
Że władczy mazgai się król.

Zamek jak dawniej spokojem spowity,
W nim trójka, wprost idealna:
Król przygnębiony i minstrel zabity,
I jego pieśń absurdalna.

Другие переводы:


А вот еще:

She

I know her, her bitter silence, / Her tiredness of her words and cries, / Lives in the secret changing brightness / Of widened pupils of her eyes. / / Her heart is opened with craving / Only to music of the verse, / Before the life of joy and playing, / She stands aloof and won&rsq...

The Sixth Sense

Fine is the wine that is in love with us, / The goodly bread we wait for from the oven, / And woman whom we have possessed, at last, / After we've suffered under yoke her own. / / But what to do if a red sunset freezes / Above a sky that's drowning in cold, / Where there is silence an...

Sonnet

I’m sick, for sure: deep darkness holds my heart, / I’m bored with the people and the stories, / And dream of treasures of the kingdoms, glories, / And yataghans, all covered with blood. / / It seems to me - and this is no fraud - / A Tartar, squint, was one of my begetters,...

To the People Of the Future

This single link was else respected / By people of the days that gone - / There’s written on its tablet sacred / That Love and Life is one. / But you’re not they, you live like arrows / Of dreams that fly through skies and earth, / And in your flight, unite, my fellows, ...

To the People Of the Present

Why we don't make them distinguished - / Our thoughts - with heart's vibration, / Fill the air with cry and skirmish, / Dreams and lies in combination. / / Just for that, that, fully useless, / Lost of joy and lost of sadness, / To draw spirals of the losers, / Between even Time and...

To a Poet

Let verse of yours be flexible, but strong, / Strong as a poplar under valley's cover, / Strong as the earth under a plough, long, / Strong as a girl, who never knew a lover. / / Reliably preserve severity at length, / Your verse need not be fluttering or booming, / Although the Muse ...